Napraten

Naam van de tocht: Night-Ride in 't Eibergse
Plaats: Eibergen
Datum: 2018-12-28
Schrijver: Frans van D

Filmpje van Arjan Ribbers

Night-Ride in 't Eibergse

Wat moet je nou met zo'n dom verhaal op de vroege zaterdagmorgen in Tubantia over het gevaar van mountainbiken als je net de avond ervoor de leukste tocht van je MTB-leven hebt gefietst. Met 8 man togen we naar het sportpark de Beijenkamp alwaar het bij de inschrijving (met levende muziek) al gezellig was. Ook buiten bij de start was het een opgewonden drukte; de fiets van Arjan trok veel bekijks; hij had het hele frame verlicht met honderden lampjes, mooi gedaan. Om de zoveel tijd werd er een groep, onder begeleiding van vuurwerk het parcours opgestuurd. Het was onmiddellijk klimmen, draaien en dalen; eerst op het gesloten circuit dat geheel verlicht was en daarna in het donker op het openbare gedeelte.

In het donker heuvel op en af is toch andere koek maar geweldig om mee te maken, de bochten waren met lint afgezet, desondanks ging ik een keer er dwars doorheen. Je zou denken: Night biken, dat is gewoon een gezelligheidstocht dus rustig an maar niets was minder waar. Er werd hard gefietst en de echte bikkels vlogen je links en rechts voorbij. De route telde vele tracks waarvan meerdere voor ons bekend terrein was vanwege de doordeweekse tocht, o.m. de paden in het bos nabij de begraafplaats.

Aangekomen bij de nieuwbouwwijk ging Arno over de kop in een hoop mul zand; oorzaak volgens hem de dunne bandjes op de veldfiets. In het centrum was het dolle boel; we werden van hot naar haar gestuurd; door nauwe gangetjes de kelder van de parkeergarage in en via een steile trap er weer uit. Vervolgens naar Hotel de Moriaan door de voordeur(met aan weerszijden een vuurbal) dwars door het (kunst)rokerige Café aan de andere kant er weer uit. Schitterend; toen ook drong het tot mij door wat voor een geweldige organisatie hierachter zit.

We verlieten het centrum weer de duisternis van het buitengebied in. Over tracks en smalle paadjes langs sloten(mijn specialiteit) kwamen we uit op het industrieterrein. Hier hadden verschillende bedrijven hun deuren opengesteld. We fietsten door lange gangen met gigantische stellingen, linksom, rechtsom, prachtig en als je weer buiten kwam dan brandden daar de vuurkorven, wat een sfeer. Bij verschillende bedrijven stond personeel met hapje en drankje klaar, tjonge daar was werk van gemaakt. Bij Karwei ging het aan het eind van de hal tussen de kassa's (met aardige cassières) door, dat was echt lachen. In sommige gangpaden waren pallets neergelegd en of trapjes naar beneden.

Bij één bedrijf lagen een paar opgestapelde pallets; Hoewel goed verlicht knalde Arno er tegenaan i.p.v.er overheen. Klemvast tussen de pallets en de fiets is hier van toepassing; een medewerker van het bedrijf schoot te hulp en heeft hem losgeweekt. Hij hield er een pijnlijk been aan over en alhoewel dit gaandeweg erger werd kon hij toch verder fietsen. Heel apart was dat we dwars door de showroom van garage Berenpas reden met achter het bureau de verkoper. Van klandizie was echter niets te merken; vervolgens door de werkplaats over de brug weer naar buiten de duisternis in. Verder over het grasveld en langs weer een sloot kwamen we uit op de weg die door het bekende tunneltje gaat.

We zijn er bijna en het was geweldig geweest. In de kantine was het een vrolijke boel met een bandje dat leuke muziek speelde. Nog onder de indruk van de perfecte organisatie peddelden we op hoes an alwaar Ingrid met de chocomel op ons zat te wachten. Zo kwam er een eind aan de voor mij leukste ATB-tocht ooit gereden. Als het kan volgend jaar hier weer met veel meer volk van oons d'r bie.

Frans

Frans van D

Meer foto's vind je hier


Reacties

Wil je reageren op bovenstaand artikel, of heb je iets toe te voegen, vul onderstaand formuliertje in, en doe je verhaal. Geneer je niet.


Naam: joop
Datum: 2018-12-29 17:06:12
Commentaar:

In het filmpje hierboven is Arjan G wel heel erg duidelijk herkenbaar!